Paulien Cor­nelis­sen, Ned­er­lands bek­end­ste wannabe lin­guïste, wijdde vorig jaar een hele col­umn aan dit taalkundig fenomeen. Waar dubbele aan­hal­ing­stekens vroeger enkel gebruikt wer­den om de directe rede weer te geven (bijvoor­beeld: het Valies zegt “dubbele aan­hal­ing­stekens dienen om directe rede weer te geven!”), duiken ze nu steeds vaker op in reclames en aankondigin­gen.Meestal met de bedoel­ing woor­den te benadrukken. Het prob­leem is, zoals Cor­nelis­sen opmerkte, dat mensen aan­hal­ing­stekens niet lezen als nadruk, maar als ironie.
Bij een zoek­ertje in de koop­jeskrant voor “serveer­sters”, stel je je soms vra­gen over de exacte taakom­schri­jv­ing van de dames in kwestie en of ze al dan niet hun kleren mogen aan­houden. Bij “masseuses gezocht” weet je hele­maal hoe laat het is. Maar ook de “suik­ervrije” koek­jes bij de bakker vor­men een uitdag­ing. Bevat­ten ze echt min­der calo­rieën, zoals suik­ervrij sug­gereert, of zijn ze gewoon een schuld­be­wuste knipoog naar lij­nende dames, om hen een excuus te geven zich eens lekker te laten gaan?
De Ned­er­landse Taalu­nie (de leuk­erds die elke tien jaar de spelling veran­deren) zagen het alvast niet meer zit­ten. Ze raden het gebruik van dubbele aan­hal­ing­stekens buiten citaten gewoon af. Maar zoals Cor­nelis­sen zegt: waarom zou je dat doen? “Ver­keerde aan­hal­ing­stekens vor­men namelijk een gratis bron van ver­maak, en maken het leven van alledag een stukje iro­nis­cher, dus inter­es­san­ter.” Daar zijn wij het hele­maal mee eens, van­daar deze fan­tastis­che blogtip, waar Cor­nelis­sen zelf hoogst waarschi­jn­lijk ook wat “inspi­ratie” putte….. http://www.unnecessaryquotes.com/

Meer Blogtips